Michał Hube

Michał Hube był polskim prawnikiem, sekretarzem stanu Królestwa Polskiego, a później członkiem Komisji Sprawiedliwości. Urodził się w 1779 roku w Złotowie, a zmarł 20 kwietnia 1840 roku w Paryżu. Ukończył gimnazjum w Wałczu, następnie kształcił się w zakresie prawa cywilnego i karnego oraz filozofii. Pracował jako sędzia w warszawskim inkwizytoriacie. W 1807 roku został powołany do biura ministra Stanisława Brezy, gdzie zajmował się archiwum, kasą i korespondencją niemiecką. W 1826 roku objął stanowisko referendarza Rady Stanu, z którego został usunięty rok później po sporze dotyczącym podatku od trunków.

Po wybuchu powstania listopadowego przewodniczył Komisji do Roztrząsania Akt Policji Tajnej. W 1832 roku dołączył do Komitetu Narodowego Polskiego, a następnie do Komitetu Narodowego Emigracji Polskiej. Został zmuszony do emigracji, a pod koniec 1832 roku wydalono go z Paryża. Przez cztery lata mieszkał w Normandii, po czym wrócił do Paryża i uczestniczył w pracach Towarzystwa Historyczno-Literackiego. Był ojcem Romualda i Józefa Hubego. Otrzymał Order Świętego Stanisława IV klasy. W Złotowie nazwano jego imieniem jedną z ulic.

Na podstawie artykułu „Michał Hube” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.